Instituut voor Publiek en Politiek Instituut voor Publiek en Politiek Home Brussel Stemt. Een initiatief van het Instituut voor Publiek en Politiek. Op de achtergrond een foto van stemmen door handopsteken in het Europees Parlement

16/04/2009

Junioren

Portret Martin Visser

Door Martin Visser

Correspondent voor het Financieele Dagblad in Brussel.

Soms denk ik wel eens dat de media en de europarlementariërs elkaar in een verstikkende greep hebben.

De parlementariërs hunkeren naar media-aandacht om zo hun achterbannen te kunnen bereiken. Maar die media hebben amper interesse omdat de lezers weinig animo hebben voor Europese politici.

Tja, zo schiet dat niet op. Zolang de media weinig schrijven en berichten over deze hartwerkende, amper bekende bewoners van de Brusselse en Straatsburgse vergaderzaaltjes en achterkamertjes neemt die animo ook niet toe.

Zo heb ik twee maanden geleden al een plan de campagne opgesteld voor de manier waarop wij in onze krant aandacht zouden besteden aan de verkiezingen voor het Europees Parlement. De missie vanuit Amsterdam luidt kort: terughoudendheid. Voor Jan Peter Balkenende, Wouter Bos en Mark Rutte staan onze journalisten in de rij, maar Hans van Baalen, Wim van de Camp en Judith Sargentini kunnen een persoonlijk interview in onze kolommen wel vergeten.

Hoofdargument: deze verkiezingen leven niet.

Het stelt de lijsttrekkers voor de Europese verkiezingen voor een schier onmogelijke taak. Ze koersen onvermijdelijk af op een verkiezing waarvan de opkomst opnieuw onder de vijftig procent uitkomt. En juist verkiezingstijd is hét moment om het Europese politieke werk over het voetlicht te krijgen.

Maar maken we nu een grote fout door deze lijsttrekkers minder aandacht te geven dan de lijstaanvoerders bij Tweede-Kamerverkiezingen? Nu ik onlangs het eerste lijsttrekkersdebat in Brussel heb gezien, denk ik van niet.

Natuurlijk bepaalt Europa steeds meer en neemt het belang van nationale wetten en regels navenant af. Maar in die regelmakerij is het Europees Parlement slechts één van de drie beslissende instanties. De aandacht moet gedeeld worden met Commissie en lidstaten.

Zet daar de Tweede-Kamerverkiezingen tegenover. Die bepalen niet alleen de samenstelling van het Haagse parlement, maar zijn ook de opmaat voor de vorming van een nieuwe regering.

Vind je het gek dat een debat tussen Balkenende en Bos spannender is en er journalistiek gezien meer toe doet?

Van de Camp, In ’t Veld, Van Baalen en consorten kunnen het nog zo goed doen, een debat tussen deze lijsttrekkers is en blijft een wedstrijd van junioren.